İhanet kıyısında yağmurlu bir akşam vaktiydi…
Ellerimde yağmurun katreleri, yüzümde hüznün eşsizliği vardı.
Kopkoyu gökyüzü, gözlerimde sırılsıklam nefret gibiydi.
Saçlarımdan, ayak uçlarıma kadar inen hasret, son demindeydi…
Duygusal yanım ölümün eşiğinde,
Aklım fikrim hayatı boşvermekle meşguldü.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta