Eğilir sinsi bir hırsla karanlık eşiklere,
Bakışı hapsolur o daracık gediklere.
Gedikler genişler de göremez açık kapıyı,
Kendi eliyle yıkar kurduğu her yapıyı.
Yapıyı dert bürür, kıymet bilmez bir sızıyla,
Kavrulur insan denen o nankör ağrısıyla.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta