Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler
severek anlamlı bir şiirinizi okudum
kutlarım
Her şey incelikten
İnsan kabalıktan kırılır derler
Kutluyorum anlamli siirinizi
sevgi&saygilarimla
Tebriklerimle ağabey...
Selam ve saygılar...
Her dize,her kıta ayrı bir şiir lezzetinde tebrik ederim
İHANAETİ...BELKİDE BİR DEV'LE MİMİCİK BİRİ YÜREK ARASINDA Kİ;BÜYÜK-KÜÇÜK AŞKI ANLATTI...SAYGILAR...GÜZEL...YÜREĞİNİZE SAĞLIK...BAHTİYAR ARSLAN...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta