İğdeye Yolculuk Şiiri - Sümeyye Gölağız

İğdeye kadar bir kuş aradım,
Söğüt dallarında saklanan bir kedi yavrusu gibi.
Güneş batmak üzereyken,
Gelenler gidenlere karışıyor,
Ama aynı ses kulaklarımda çalıyor.

Her adımda yankılanan,
Sessiz ama sürekli bir tını…
Adımlarım iğdeye yaklaşırken yavaşlıyor,
Her dal, her gölge bir anıya dönüşüyor.

Ve o kuş—
Belki hiç bulamadığım,
Hep aradığım sessiz arkadaş,
Düşlerimde hâlâ uçuyor,
Rüzgarın hafif tınısında kayboluyor.