İftiralarla Yanan Yüreğim

İftiralarla yanan yüreğim,
Ateşi görünmez, dumanı içimde.
Kimse sormaz gerçeği neydi diye,
Sözler hüküm verir, suskunluk mahkûm edilir.

Masumiyet ağır bir yüktür bazen,
Taşıyan en çok yorulan olur.
Anlatmak isterim, kelimeler yetmez,
Çünkü yalan daha hızlı yol alır.

İftiralarla yanan yüreğim,
Küllerimden utanmam artık.
Beni yakan ateş değil,
İnanılmamanın soğukluğudur aslında.