İftirakın bahçemde zambakları kuruttu.
Zambaklara üflenen bir hayattı varlığın,
Yokluğunun içine düştüm düşeli,
Yoksulluğumu unuttum,
Tek dileğimdi varlığın,
Gerçek olmayan düşte,
Ehemmiyeti kalmadı darlığın.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




derin...hissedilmiş...buruk... çok güzel...
ustadım;
kısa ve öz...
yüreğinize sağlık...
sevgi ve saygılarımla
www.salihseyhan.com
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta