İftirakın bahçemde zambakları kuruttu.
Zambaklara üflenen bir hayattı varlığın,
Yokluğunun içine düştüm düşeli,
Yoksulluğumu unuttum,
Tek dileğimdi varlığın,
Gerçek olmayan düşte,
Ehemmiyeti kalmadı darlığın.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




derin...hissedilmiş...buruk... çok güzel...
ustadım;
kısa ve öz...
yüreğinize sağlık...
sevgi ve saygılarımla
www.salihseyhan.com
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta