Ezildikçe ezildi devasa olan sabrım,
Bir küçük iplik gibi ha koptu ha kopacak.
Üzüldükçe eridim, çaresizliğe kahrım,
Kısır döngüde aklım, ha kaçtı ha kaçacak.
Kapatsam gözümü boş; patlar şu kulak zarım,
Her söz şaibe dolu, birgün sabrım taşacak.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta