Aile kavramı Silsiledir
Anne, baba, çocuklarıdır
Aile kavramı hizmettir
Anne, baba, Devletedir
Aile kavramı düzendir
Teslimiyet Hakk’adır, biliyorsun.
Bir faniye teslim mi oluyorsun?
“Bu gaflet!” diyorum, alınıyorsun.
“İhanet!” diyorum, darılıyorsun.
Ne oldu diye soruyor musun?
Gönlümde bir soğukluk,
bıkmış ve sıkılmış.
Beynimde fırtınalar;
toz, toprak, yağmur…
Beynim çamura batmış.
Delice esen yeller,
Geceyi aydınlatan bu şimşekler…
Sicim sicim bu yağmur,
Işıklar içinde yine İstanbul.
Kalbimde sevda yeli,
Şu yalancı, fani dünyada,
Hırsa kapılmış gidiyoruz,
Bir bilinmezin ortasında,
Gidilen yolu bilmiyoruz.
Şu yalancı, fani dünyada,
Ehl-i keyf yaşadık da
Bir yola varamadık
Derdi derde kattık da
Doğru yol bulamadık
Ruhunu esir etmiş
O kadar sene geçmiş üzerimizden,
Kimleri bilirdik ezelimizden.
Bir ömür kayıp gidiyor elimizden,
Ne ben tutabiliyorum, ne de sen.
Kırılıyor sanki ellerimiz,
Ben,
meçhul düşüncelerle boğuşurken,
sen
âsi bir rüzgâr olma yüreğimde.
Taşkınlığımı dizginleyen bir ses,
huzuru veren bir yoldaş ol bana.
Malı mülkü sevdiler
Bağımızı kestiler
Biz böyle yetişmedik
Dostluğu bitirdiler
Herkes bir şey peşinde
Bu diyarlar bana dar gelir
Toprak, ruhuma iyi gelir.
Ey fani, deli gönül, elbet
Sıra bize de gelir.
Haydi, yürü gidelim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!