Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kadar doğru ve yerinde tespitler var şiirde. İnsan olarak doğarız da insan olarak kalabilir miyiz acaba? İşte bütün mesele burada.
Yüreğinize, kaleminize sağlık Eminnur Hanım. Selamlar, sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta