hatalarımın (çoğu) masum kurbanları vuruyor
dolunayın bile katledildiği bilincimin kıyısına
her dalgada yüzler anıları,anılar acıları sürüklüyor;
pişmanlık bir şişe votka,gece yarısında...
hayallerimizin üstünden tabur tabur geçti yıllar,
duvarda asılı kalan sadece fotoğraflar olsaydı keşke
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta