Önce mahkemeyi kurdular
Davacı sen
Hakim sen
Sonra idam sehpasını
İp sen
Cellat sen
Sonra astılar beni
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bildiğim tek şey var!
Sevdan!
İşte beni de bu sevdan öldürecek!
Bir kez daha ölmek,
Bir sevdanın daha yitmesi demekmiş meğer…
Şimdi ilmek ilmek boynumda,
Sana dair her ne varsa,
Hepsi bir bir geçiyor gözlerimin önünden!
Bir kelebeğin,
Bir günlük ömründe ölmeden önce
Son kez nefes almayı istemesi gibi…
İlk kez ölümün önünde gözlerim yaşarıyor derken,
Yalan değil!
Gerçekten yaşarıyor ve
Dökülen her damlayla
Yine sen birikiyorsun avuçlarımda…
O son damla dökülürken,
Ne dizlerimde derman,
Ne aldığım nefeslerim,
Ne de gözlerimin feri kalacak…
Son vuruşunu hayat yapacak,
Ve atacak beni ölümün kucağına…
Ve sen bende, benimle birlikte öleceksin ey sevgili!
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta