Önce mahkemeyi kurdular
Davacı sen
Hakim sen
Sonra idam sehpasını
İp sen
Cellat sen
Sonra astılar beni
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bildiğim tek şey var!
Sevdan!
İşte beni de bu sevdan öldürecek!
Bir kez daha ölmek,
Bir sevdanın daha yitmesi demekmiş meğer…
Şimdi ilmek ilmek boynumda,
Sana dair her ne varsa,
Hepsi bir bir geçiyor gözlerimin önünden!
Bir kelebeğin,
Bir günlük ömründe ölmeden önce
Son kez nefes almayı istemesi gibi…
İlk kez ölümün önünde gözlerim yaşarıyor derken,
Yalan değil!
Gerçekten yaşarıyor ve
Dökülen her damlayla
Yine sen birikiyorsun avuçlarımda…
O son damla dökülürken,
Ne dizlerimde derman,
Ne aldığım nefeslerim,
Ne de gözlerimin feri kalacak…
Son vuruşunu hayat yapacak,
Ve atacak beni ölümün kucağına…
Ve sen bende, benimle birlikte öleceksin ey sevgili!
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta