sert ve kuru yatağımdan doğruldum
penceremin perde paçavrasını araladım
buyur ettim içeriye hüzme hüzme karanlığı
ve bir kez daha vuruldum gözyaşlarına
ellerim kenetli çıktım dışarıya
tenim toprakla buluştuğunda
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta