Ellerim cebimde, sokakta yürüyordum,
Delice koşuşturma, bir telaş görüyordum,
Dünya işi için bu acele, hayret ediyordum,
Akıntıya karşı, kürek çeken çekene..!
Etrafıma baktım, gençler maddeye esir,
İki çift laf ettim, baktım etmedi hiç tesir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta