Gözler, çatık kaşları yük edinir kendine
bir çığlık kopacak olur
bir nefes geri döner yuvasına
çekilir kendine sözcük
kırılan mor parmaklarıyla.
ürkek bir sessizlik,
yürek parçalanmasıdır aynı zaman da
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
