Ve Tanrı kadını yaralı yarattı.
Her ay düzenli olarak kanayan bir varlık olarak.
Tanrı yarası almıştık biz.
Lanetli gibiydik, ama özel, ama kıymetli.
Hangi Tanrı yaralı yaratır ki evreninin başkentini?
Bende neyden bahsediyorum şimdi değil mi?
Boşver benim içimin söküklerini,
Tanrı'ya adayasım var,
Nereye yollayacağımı bilmediğim bir sürü mektup ile geziyorum ellerimde görmüyor musun?
Boşver benim içliksiz duygularımı,
Otur karşıma evet o uçurumda bir sandalye var!
Şizofrenik hallerime lanet olsun!
Tavsiye edeceğin bir şey yoksa günahlarını dök önüme git burdan,
Biliyorum o ağaçsız ormanda uzun bir yol var.
Yalnız gitmeden kafa tasımın içinden,
Elindeki derileri suya sokup, bu gelişi güzel iklimsel pikniğimize lezzet kat.
Ne var? ? Az önce yalandan soyunmadın mı tenini, bir yılan gibi.
Bırak önüme renksiz günahlar hiçliğini,
Benim Tanrıya koca bir günah borcum var.
Biriktirmem gerek bir kaç siyah daha, yoksa cehenneme ne gerek var.
Ve Tanrım bizi neden yaralı yarattın?
Söyle ne olur benimle konuştuğun için,
Beni şizofren sananlar var.
Benimle konuştuğun gibi konuş onlarla lütfen!
Cehennem de bir tek ben yanacakmışım gibi, kendine tapanlar var.
Kayıt Tarihi : 4.5.2015 14:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!