İki iyi dost kaldı, yalnız bırakmayan.
Onlar ki; Sabırlı, hiç bıkmayan usanmayan.
Onlar ki; Şefkatli, incitmeden ruhumu okşayan.
Her yudumu, her nefesi dalga, dalga yayılan,
Her dalgası en ince damarlarımda içimi ısıtan.
Ve; Bende ki sıkıntıyı atıp usul, usul ağlatan.
Kimse kınamasın beni..,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta