İki iyi dost kaldı, yalnız bırakmayan.
Onlar ki; Sabırlı, hiç bıkmayan usanmayan.
Onlar ki; Şefkatli, incitmeden ruhumu okşayan.
Her yudumu, her nefesi dalga, dalga yayılan,
Her dalgası en ince damarlarımda içimi ısıtan.
Ve; Bende ki sıkıntıyı atıp usul, usul ağlatan.
Kimse kınamasın beni..,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta