Bir çocuk sesidir, çoklarınca duyulmayan;
Büyüklendikçe hırçın...
Büyüklendikçe gri, tiz sesiyle...
Bir çocuk sesiyle, kuyu.
İliklerine kadar çocuk gökyüzü...
Ve sokak çıplaklığıyla, eksilen umut.
Dal kesiği, yaprak yarasıyla
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta