insan içini
türkülere dökerdi
türküler tellerine
eller dokundukça
teller hep ağlardı...
insan içini
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




iNSAN İÇİNİ DÖKECEK BİR ŞEY BULUYOR ELBET
insan bu
çaresi çok
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta