03.10.1997 MUDANYA
Mutluluğun bensem yanında olurum
Kaçmam bir yere
Küçük küçük arabalar alırım
Süreriz dağ bayır
Kahkalarınla izlerim manzarayı
Gülüşün güneşi doğurur
Cebimdeki kuruşlar fayda etmez günümüze
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta