Yaşamak bazen birdir bazen birdenbire çoğalmaktır.
Yaşam daima öz duyuşun olan.
Olmak sonsuzluğun cümlesiydi.
Cümle alemin hecesiydi tek bir kelimeden bütünlenen.
Sessiz bir anlatımdı doğa kendini okudu insan.
Okudukça kendini, yaşama dokundu.
Dokundukça kendini buldu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta