Dünya, daha başlarken bitmeye meyilli bir şeydi.
Bir sabahın içine bırakıldık —
tenimizde geç kalmışlık,
gözlerimizde henüz yaşanmamış bir veda.
Yan yana durduk, buna hayat dediler.
Oysa herkes kendi iç boşluğunu taşıyordu avucunda.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta