Dünya, daha başlarken bitmeye meyilli bir şeydi.
Bir sabahın içine bırakıldık —
tenimizde geç kalmışlık,
gözlerimizde henüz yaşanmamış bir veda.
Yan yana durduk, buna hayat dediler.
Oysa herkes kendi iç boşluğunu taşıyordu avucunda.
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta