16/04/2002 Ordu/Ünye
Ulaştı hayatım kendi içime, tasavvur etti
Önceleri bu ahval anlaşılmaz bir suretti
Ateşlerin ardından doğan kül anlattı bana
Yangınlardan arta kalan yaralar bir yana
Zaten kendi payını almıştı büsbütün hayat
Akıl baştan çıktı sırtıma takılıp oldu kanat
Akıl yok, hayat yok, ateş yok hepsi kül oldu
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta