İçimizden Biri Şiiri - Yorumlar

Şairin 1972 yılında yayımladığı ''BİR SEVGİYE BİN ÖMÜR YETMEZ'' isimli kitabında da yer alan bu şiirin ilk hali buradakinden bazı farklılıklar taşımakta olup kitapta yayımlanan şekli şöyledir:

İÇİMİZDEN BİRİ

- I -

On ikiye beş var,
Yaşamın ucundasın...
Ha bitti, ha bitecek
Kaderin avucundasın.

Sırrını çözemedinse burçların
Suçlama başkasını.
Anahtarını erken yitirmeseydin
Yalnızlığının.
Kapardın şimdi alın yazına
Yaşantı kapısını.

Çırpınma yüce dalgalar örneği
Yıpratma kendini boşuna
Mezar kazılmış bir kez
Değmez kahroluşuna.

- II -

Çok çekti diyorlardı dünyada
Oysa kendince azdı;
Doymamıştı.. Susuzluğu denizlerce,
Umutları pırıl pırıl,
Beyazdı...
Son damlasına kadar içmişti mutluluğu
Yine kuruydu dudakları pare pare
Susuzdu..
Oturdu bir gün -tırnak tırnak-
Yaşantı öyküsünü yazdı
Yanık tenine.
Kerpiçle onarılmıştı kalp duvarları,
İçi dışı buzdu.
Oysa umutları vardı yalın..
Gel gör ki:
Yine umutsuzdu.
Mutluluk... demişti bunca yıl,
Mutsuzdu.
Yurdu vardı cennet örneği,
Kişiliğince sonsuz;
Şimdi yurtsuzdu.
Pırıl pırıldı gökleri
Maviydi.. Bulutsuzdu.
Bitiremedi öyküsünü.
Son istasyonda
Son çığlık sustuğunda
Söyleyecekleri hudutsuzdu.

- III -

Bir kuş uçtu mavi çizgisinde
Sabah ışıkları kadar aktı.
Bulutlar gerindi düşünde
Evren güneşlerce sıcaktı.

İçinden uçmuş gibiydi,
Göklerdeydi şimdi kanat kanat.
Koparmıştı bağlarını
Günlük yaşantısından,
Yer çekimine inat.

Özgürlüğü
Bayrak.. bayraktı..
Yükseliyordu durmadan
Yıldızlar birer basamaktı.
Tükenmeyen bu yolda
Bir kez ardına baktı
Dünya uzaktı.
Evren küçülmüştü artık
Tüm... Herşey
Topraktı.


Lise çağımda kitabından gıyaben tanıdığım ve hayran olduğum Edirne'li şaire yıllar sonra buradan saygı ve sevgilerimi yollarken, aramızdan ayrılmış olması sebebiyle Allah'tan rahmet dilerim.

Şairin mirasını koruyup günümüze ve antoloji sayfalarına taşımış olan sayın Nursen ATEŞ hanımefendiye Türk Şiiri adına teşekkür ederim.

Zekai BUDAK