Bir çığır aştık içimizde ve ne varsa bize ait değerleri kaybolmadan düzenledik.
Tozlu rafları severdik en çok zaten.
Bazen kendimizden uzak kalırdık hayata yakın.
Hayata yaklaştıkça, kendimize daha fazla yaklaşırdık raflardan.
Uzun zaman okunmamış en değerli kitabımız bizim hayatlarımızdı.
Bu yüzden tozlarımızı dahi silmeye kıyamazdık içimizden.
Hayatımızda ki tozların dahi üzerimizde ki etkisi bizim değerimizde bilinirdi.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Çok teşekkür ederim.Selamlar.
Çok güzel anlam dolu bir şiir. Son dize öncekileri tek cümleleştirmiş. Şiiriz, Tuba Hanım, katılıyorum. Kutlarım, selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta