Küçük bir barınakta titrek bir ses!
Pinti bir ihtiyar, biraz melanet.
Eski bir tarihten kalmış çokça döküntü
Viranedir o, kalp denen emanet.
Pembe beyaz solgunluğun teni
Hüzne giden kapıları tutmuş göz
Artan bir ağırlığın havasında nice garipliğin moleküler olmuş
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta