İçimin Mekke’sinde bir yetimim şimdi…
Hüzün senesinden kalma sanki bütün baharlar.
Şafağından vurulmuş geceler düşüyor ömrümüze yine,
Ve bir hicretlik uzaklıkta duruyor Medine.
Bir şiirin yüreğine bıraktım özlemlere dönüşen sevinçlerimi.
Varlığınla derinleşecek satırların Hirasına sükutlar bıraktım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta