İçimin kırıkları Şiiri - Ahmet Gürkan

İçimin kırıklarını topladım bu akşam,
Yorgun bir gölge gibi yaslandım duvara,
Hangi parça hangi yaraya merhem, bilemedim.
Eksik kalan ne varsa, bıraktım zamana,
Kendi enkazımdan yeni bir gökyüzü diledim..

Karanlık çekilirken kıyılarımdan sessizce,
Bir yıldız doğar içimde, en derin, en ince.
Yara izlerim artık birer harita gibi rehber,
Güneş, en çok kırıldığı yerden doğarmış meğer.

Ahmet Gürkan