Ey içimin unutulmuş sabah ezanı,
Kalk da konuş, küllerimi delip geç!
Yağmuru çağır da paklansın bu yürek,
Sessizlik bile artık susmakta geç.
Bir hicret vakti doğ içimin ufkundan,
Gönlümdeki enkazdan bir mabet kur.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta