İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yüreğini açtıkça sözler kendini ele verir tebrikler...
gitme, gidersen de sen de kalırım
kalırsan da sen de olurum hemdem
bu köz yüreğime düştüğünden beri;
ne anlamı var mekanların zamanların
dile gelse de konuşsa susuşlarım..
aslolan sadece sende kaybolup kendimi buluşum
sıkıntılar gark etse de şekil değişse de
beni ben yapan yıkılmayan yok olmayan duruşum.. E.k
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta