Kaç defa çıkmaz sokaklarda buldum kendimi..
İhanetler kaç defa hayata küsmeme neden oldu..
Geceleri hüzün dolu şarkılar dinleyerek hıçkıra hıçkıra ağlamak acımı daha da arttırıyordu..
Sebepsiz sevmiştim oysaki seni..
Sadece seni nasıl sevdiğimi bil istiyordum..
Hayatımı sana adamak istiyordum..
Herşeyimi seninle paylaşmak, geceleri uyumadan önce resmine doya doya bakmak istiyordum..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta