İçime içime büyür acılar,
Efkârıma bir bahane ayrılık.
Yüreğimde diken izi sancılar
Tazelenir döne döne ayrılık!
Erdemli’nin her taşı, her sokağı,
Hatıralar ağarttı bu şakağı!
Şu garip ömrümün bitmeyen çağı,
Bende yaşar bu divane ayrılık!
Karanlık gecenin sırdaşı gibi,
Sevdayla hasretin savaşı gibi,
Yedi harf, üç hece; gözyaşı gibi;
Ayrılık, ayrılık; yine ayrılık!
Meğer ki talihim etseydi yardım;
Acının kalbine kibrit çakardım!
Bu dert için şehirleri yıkardım;
Hicran ekler her bir güne ayrılık!!
Halil Gülşen, yittim yârin yüzünde;
Kömür oldu hayallerim gözünde…
Üç günlük dünyanın ahir güzünde
Ecelimi çekti öne ayrılık!
Kayıt Tarihi : 25.2.2021 15:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!