Bencillikle suçluyorum seni,paylaşımcı ve emek veren tarafın kendim olduğunu düşünürken,aslında bencilin tekiyim ben.Senin iç dünyanda zenginlik olmadığını,içinde biriken öfkenin acısını başkalarına çektirdiğini düşünürken,asıl ben yapıyorum bunu.Seni küçümsediğim,seni kırdığım davranışların temeli içimdeki yanardağının lavlarının zorlamasından geliyor.
İş,para,geçim derdi,evlilik,çoçuk,savaş,şiddet,yalnızlık,ölüm...
Bunların içinde ben yalnızca seni düşünüyorum.Çünkü ruhum sana ihtiyaç duyuyor.Çünkü seninle var olabiliyorum.Çünkü ruhumun açık olan yanlarını,senin ruhundaki fazlalıklarla doldurabiliyorum.
Acılarımı,senin acılarınla dindirmek istiyorum.
Para kazanma vagonları önümden geçerken ben yalnızca gözüm cep telefonunda senin aramanı
bekliyorum... Sadece senin.... Para kazanma toplantılarına katılıyorum,maçlara gidiyorum,arkadaşlarla
meyhanelerde sabahlıyorum ama içimdeki 'öfke' seni kaybetme korkusu azalacağına dahada büyüyor.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta