İçimde
Dolu,dolu sokaklar
Kimi
Parke taşlı
Kimi
Tozlu topraklı
Çingeneler,çiçek satar kiminde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Kimbilir,beni ancak onlar paklar' bu dize siirin icind egizli zaten.. acigavurmaniz gerekmiyordu, dost. bu dizeyi yok ederseniz siir oldukca etkileyici kalir, diye dusunuyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta