Hep yazıya eklenmeyi bekliyor, içimdeki sesler..
Ne konuşma taraftarıyım, nede susmaktan yanayım,
Sevmiyorum içimdeki sesleri,
Beni böyle hep yanılgıya düşürüyor..
O yüzden kelimeler eksik.
O yüzden yaralı ve zayıf,
Sevginin tam göbeğınde,
Akbaba...
Sevda Gencer...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta