Ilık bir bahar rüzgârıyla süzüldün kollarıma,
Nerden bilirdim içimde koparacağın fırtınaları,
Kahverengi gözlerine daha görmeden tutulacağımı,
Nerden bilirdim geceyi kıskandıran bakışının içimi yakacağını…
En fırtınalı yağmurlar kadar temiz yüreğin.
En saf,kar tanesi kadar sihirli ellerin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sen,karanfil kokulu kız,
Sen,bahar çiçeğim,
Sen,ılık bir dağ meltemi,
Yüreğim ellerimde,uzanamıyorum sana.
Neden benden uzaktasın,
Neden kaçıyorsun hâlâ…
Olmazlar,olmadılar hep peşimde,
Bir ışık kadar aydınlık gözlerin gözlerimde,
Geceleri dilimde,sazımın telinde
Nakış nakış seni işlerim,
Yüreğin ellerimde...
bir yaşanmışlık hayatına dokununca, yazara hislerini yazmak düşer...birde sevgiyle beslenince...
kutlarım dostum hissettiğin duygularını paylaşırcasına...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta