Gönlüme koyan seni, kavuşturur mu bilmem,
Ellerimi açıp da, bir gececik dilesem,
Kalbime koyan seni, düşündürür mü bilmem,
Düşlerinde bir gece, ağırlanıp sevinsem.
Ne olur bakışını, çekip de gözlerimden,
Gönlüme baksan bir kez, tıpkı aynalar gibi,
Tarasan saçlarını, usulca ve derinden,
Bakıversen kendine, bir kez âşıklar gibi.
Belki sende seversin, çağlayan gözlerini,
Gönlümde akıp duran, eşsiz siluetini,
Bil ki kar gütmüyorum, istersen sevme beni,
Ama yabana atma, içimde ki sureti.
Bazen yağla bal oldun, süzüldün damağımdan,
Bazen karla kış oldun, titrettin soğuğundan,
Bakışını çek artık, ne olur sokağımdan,
Gördükçe yeşeriyor, bitiyorsun bağrımdan.
Şimdi bendeki seni, nasıl anlatayım ki,
Nazarlarla görülmez, bir sen var ki içimde,
Çağlayıp da coşuyor, yaralıyor sinemi,
Bilinmez bir lisanla, konuşuyor göğsümde.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 21:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!