İçimdeki Sen Şiiri - Fatih Pınarbaşı

Her günün her saati, özlem'in ruhu sardı
Sensiz hayatım sıfır, önünde biri sendin
Bugünüm dünden kötü, çıkıp gelsen ne vardı
Ruh yaşar beden ölmüş, içimde diri sendin

Sensiz geçen bir günü, kalp yaşanmış saymadı
Umut ile yaşadı, bir an senden caymadı
Gittiğin günden beri, günüm hala aymadı
Zifir karanlık her yer, sabahın nuru sendin

Benim sevdam gerçekti, ben gönül eylemedim
Derdim sendin derman sen, kimseye diyemedim
Yemin verdiler yemin, adını söylemedim
Sorulunca kim diye, cevapsız soru sendin

Sen ki benim varlığım, sen ki hep yirmi yaşım
Sen ki benim cennetim, yar sen ki cennet kuşum
Sen ki benim olmazım, sen ki en güzel düşüm
Kendimden geçtim ama, geçmenin zoru sendin

Bir gün olur da belki, varsa öfken yatışır
Bağın bahçen yeşerir, Şeyda bülbül ötüşür
Benim yandığım gibi, yüreğinde tutuşur
İçimdeki yangının, küllenmez koru sendin

Ayrılık ağır yüktür, gücüm yeter taşırım
Mart’ta içimi yakar, Ağustos'ta üşürüm
ALLAH nasip ederse, mutlaka görüşürüm
Akıllanmaz deli’nin, sevdası yâri sen(s)din