Bir ses çağırır beni,
İçimdeki derinlerden…
Hep ruhumu titretir ya da bendeki beni
Ve her gece zamansız, yorar yorgun bedeni
Ufuk ise kor kızıl, güneş doğmak üzere
Belki bir an çağırır belki günde bin kere
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




sessiz bir gece
usuldan bir yağmur ve içimdeki sen
düşündükçe daldırır sabahın tan vaktine
beklerim hep hüzünle
içimdeki ses, sen mi diye....
esenlıkle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta