kırmızı kalem mürekkebi ağlar her mektup dirilişinde..
yüzüm karanlığa dönüktür her kelamsız gidişinde..
Ayaz bakışlar gülle gibi yıkar kalemi..
Silinmiş veda yaşları susturur neşeli mahallemi..
içimdeki derinliğin dili var ve seni zikreder durur..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta