Gençlik yıllarında başkalarının sahip olupta, benim sahip olamadıklarım için, eksiklikler için, haksızlıklar için başkaldırmak başkalarının devrim bizim ihtilal dediğimiz şeyi yapmak isterdim.
Varlıklar ülkesinde yokları yaşamak zoruma giderdi.
Milyonlarca insanın kısmetini bünyesinde barındıran insanlara kin duyar. Zenginden alıp fakire vermek isterdim.
Ama yıkmadan, dağıtmadan, bölmeden.
Bütün zenginler kötüydü o yıllarda gözümde, çünkü ben yoksuldum daha doğrusu orta direkken yavaş yavaş yoksullaştırılan bir ailenin çocuğuydum. Harçlıksız okula gittiğim, harçlıksızlık yüzünden arkadaşlarımdan utandığım çok oldu.
Ama yoklukları hiç ihanet sebebi saymadım. Ben üşürkende sevdim vatanı, alev alev yanarkende.
İsyanları hep sona sakladım, o hiç gelmeyecek sona.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta