İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
tesellisi ne mümkün, can gezerken ölürse
sanırız ki beden gider, toprakla örtüldüğünde
yılların yükünü taşıdı her kelime, ağırlaştı kelam
merhem sürülür mü, kanamalı içimdeki hasta!
.........sürülmez ve kimse görmez içinde ki yarayı kelime kar etti gibi gözükür sadec....ama yangını zamanın rüzgar nefesi söndürü ...emin olunaki tek merhem zaman
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta