İçimdeki Fırtınalar Şiiri - Muhayyel Giz ...

İçimdeki fırtınaları görse,
Sızısından çatlar duvarlar.
Oysa ne kadar,
Umurumda değilmiş gibi,
Değil mi?
&
Zamanın bir günüydü,
Ya da günleriydi peş peşe gelen.
Yıllardır içimde tuttuğum ukteyle,
Karşı karşıya gelmiştik,
Bir gurbet elinde.
&
Ne tepki vereceğini bilemeyen,
Apansız hareketleriye meşhur,
En dar kesim gömleği bile bol gelen,
İkinin yanına yeni sıfır atmış,
Toy bir delikanlıydım.
Yine de beklediğim gibiydi her şey.
Her şeye rağmen.
&
Çocukken dua ettirirdi büyükler,
Kabul oluyormuş çocuğun duası diye.
Ben ise belli bir yaştan sonra,
O taraf ile karşılaşmayı arzu etmiştim.
Hem de her yönüyle.
Çelme taktılar, tökezledim.
Ötesini göremedim kurulan masanın.
&
Köşebaşı bir yerde,
Uykusuz içilen sıcak çayın,
Tadının hala,
Dudaklarda olmasına mı şaşsam.
Yoksa bir daha,
Aynı tada varamayışıma mı?
Ya da bir daha,
Aynı samimiyeti bulamayışıma mı?
&
Kafamdan uydurmuşum gibi,
Geliyor bazen yaşananlar.
Malum Muhayyel düşlerle yaşar.
Bilirim denk gelmeyiz tekrar,
Muhayyel biraz üzülür belki sitemlenir,
Ancak önceden nasılsa öyle yaşar.