Ağzımda kuduran deniz,
boğuldu kendi köpüğünde.
Fokurdayan beyaz yarık,
söz kumlarını çekti içine,
mavi ışık balığı fırladı
ağız suyumun karanlık kıvrımlarından
kalemle savaşmaya…
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




imgelerin biraz daha azalması durumunda mükemmel bir yürek akıntısı okuyacağımıza eminim...
içten selam ve saygılarımla...
kaleminiz daim olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta