kayıp içimdeki çocuğu düşürüyorum birden karanlığa
nereye dokunsam boş bir his
karanlıklar batıyor damarlarıma
kan olup akıyor yalnızlığım
odanın tam ortasına
kusuyorum avuç dolusu
okyanuslar dolusu kusuyorum
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta