Gençliğim eridi gitti loş bir akşam külünde,
Kayboldu sesim sessizliğin karanlık gülünde.
Acıyla yoğruldum yıllar boyunca ince ince,
Bir ben kaldım sonunda, kaderin solgun tülünde.
Düştüm, kalktım, direndim rüzgârların önünde,
Yara yara yürüdüm hayatın kör düğümünde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta