Her sabahın beşinde bir çocuk ağlıyor şu köşede,
öyle mahzun ve öyle acılı…
Her sabahın beşinde bir çocuk ağlıyor şu köşede,
terk edilmiş bir yürek kadar, esmerleşmiş acıların ortasında,
ellerinde yarı kırık oyuncağı, eski püskü bir flüt,
öyle acılı çalıyor ki dinlesen her gün ağlamasını istersin çocuğun,
ağladıkça flütü konuşuyor, konuştukça ben ağlıyorum...
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




ve malesef ki öyle bir çocukluk
...
teşekkurler
saygımla
çocuk hayli mutsuz. teşk
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta