İçimdeki çocuğu büyütmeden sevmiştim bu yaşamı, oysa herkes büyümüş, bilmiş, öğrenmiş ve öğretir olmuştu her şeyi. Ben o küçük mutlu çocuk ile çok gerisinde kaldım bu hayatın.
Merak etmeyin çok mutluyum çünkü bu dünyada halen büyük bedenleri içinde çocuk kalanlar var ve en çocuğu benim yanımda, içimde, gözlerimde ve ruhumda dolanmakta.
Çocuk olmaktan korkmayın bırakın insanlar ne derlerse desinler, SIZ mutluluğunuzun tadını çıkartmaya bakın.
Unutmayın her kendini büyük sanan mutlaka içinde kocaman bir çocuk barındırmakta sadece onu göstermekten korkmakta. Oysa Sevgi de korku yoktur sadece mutlu bir gülümseme vardır.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta